การขับเคลื่อนโรงเรียนให้ออกจากรอบความคิดแบบเดิมๆ ของการเรียนการสอนที่เราคุ้นเคยจึงไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้โดยง่าย เพียงความคิด ความปรารถนา ความตั้งใจของใครคนใดคนหนึ่งหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง หากแต่จะเป็นความท้าทายอย่างยิ่งยวดในความหาญกล้านำการเปลี่ยนแปลงอันเกิดความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ และร่วมอุดมการณ์ของทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นครู อาจารย์ บุคลากรทางการศึกษา ผู้ปกครอง นักเรียนยุคใหม่แห่งศตวรรษที่ 21 รวมทั้งภาคส่วนอื่นๆ ที่มีอุดมการณ์ร่วมกันในการรังสรรค์การศึกษาให้ก้าวผ่านสู่หลักชัยใหม่ เพราะในบริบทเดิม โรงเรียนได้เป็นเครื่องบั่นทอนสัญชาตญาณที่มีมาแต่กำเนิดของเด็กซึ่งก็คือความกระหายใคร่รู้ และเป็นพันธนาการของความคิด จากเด็กที่เคยมีชีวิตชีวา สดใส ร่าเริง มีจินตนาการอันเต็มเปี่ยม และช่างซักช่างถาม แต่เมื่อเข้ามาอยู่ในระบบโรงเรียนเขาเหล่านั้นได้กลับกลายเป็นคนที่เฉื่อยชา ไร้ความกระตือรือร้น ขาดแรงขับที่จะรู้ จะคิด
จึงเป็นหน้าที่ของเราทุกคนที่จะร่วมสร้างโรงเรียนของเราขึ้นมาใหม่ เป็นโรงเรียนที่สอนให้เด็กของเราคิด รู้จักคิด คิดเป็น และทำเป็น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น